Ogólne
Pełne hasło
Więcej

FESTUCA

Gramatyka
  • Formyfestuca, fistuca, vestuca
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ae
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I.
    • 1. culmus, stipula, surculus, palea, ligni seu calami fragmentum tenuissimum, pulvis.
    • 2. virga, ferula.
  • II. vectus, pilum, pavicula.
  • III. signum et symbolum traditionis vel translatae possessionis, quam tradebat emptori venditor, aut qui modo quovis rei possessionem in alium transferebat

Pełne hasło

FESTUCA s. FISTUCA s. VESTUCA, -ae f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • N.
I.
1. źdźbło słomy, trawy, drzazga, plewa, pył; culmus, stipula, surculus, palea, ligni seu calami fragmentum tenuissimum, pulvis. Glossae Pol.
RFil XXV p. 271 (saec. XV in.) : f-am «proch».
Ib. XXIV p. 65 (saec. XV in.in) : f-a «plewa».
Ib. p. 74 (saec. XV in.in) : f-a «drzasgą».
Ib. XXV p. 173 (a. 1490) : f-am «trzaską vel pasdzoro».
2. pręcik, laseczka, rózga; virga, ferula.
II. kloc, kafar; vectus, pilum, pavicula.
III. meton. iur. znak własnościowy; signum et symbolum traditionis vel translatae possessionis, quam tradebat emptori venditor, aut qui modo quovis rei possessionem in alium transferebat
Tom. XVI 2 , p. 468 (a. 1534) : mittatis praeterea nobis rotulas cum f-is.
Cf. Th. VI 626, 37 sq.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)