- F.
- Th.
- S.
I.
płonąć, pałać,
wrzeć, srożyć się; flagrare, fervere, aestuare,
saevire.
1.
de hominibus.
2.
de rebus, dicitur
v.
gr. de
malitia (
JAC. PAR. II
p. 332
)
, oratione (
NIC.
Bł. Serm. I
p. 158
)
. Marte, stridore
belli (
DŁUG.
Hist. I p. 425 = II
p. 191
ed. nov.
;
ib. IV
p. 308
),
;
titulo victoriae
(
VINC.
p. 276
).
Constr.
ad 1-2:
a.
sq.
abl.
b.
sq.
in
c.
abl.
JAC. PAR. II p. 332 : malitiam ymmo magis f-re precipue in mundi luminaribus (cf. Th. VI 596, 70 et 75 sq. ).
II.
rozbrzmiewać,
roznosić się, wzmagać; strepere, sonare,
augeri
DŁUG. Hist. III p. 133 : f-nte ... huiusmodi rumore Johannes ... Felicianum ... uno ictu inter collum et scapulas inflicto repressit.