- F.
- Th.
I.
propr. szczęśliwy,
szczęsny, pomyślny;
fortunatus, prosperus.
Praec.
błogosławiony, święty;
beatus, sanctus
KodPol I p. 78 (a. 1257) : pro remedio f-is anime patris.
CantMAe I nr 6, v. 4b (saec. XIII ex.) : f-x famula Hedwigis inclita.
KodMp II p. 255 (a. 1324) : per f-em dominam Cunegundim.
Inde
felicis memoriae
(recordationis, recordii) świętej pamięci
(
KodWp I
p. 105, a.
1225
;
DokMp I
p. 6, a.
1277
;
APozn I
p. 181, a.
1452).
;
Item
doctrina (
Ztschr. LX
p. 175, a.
1301
:
errores damnavi cauterii adustione doctrinae f-is) atque cruor (
DŁUG. Hist. II p. 27= III p. 39 ed. nov.: archiepiscopum ... in confessione Christi constantissime se gerentem f-i cruore necavit).
Constr.
c. abl.
HUSSOW. p. 36, v. 741 : Vitoldus erat tam prompto milite f-x.
II.
wspaniały;
magnificus
DŁUG. Op. p. 7 : scriptores virtutum ... effigiem ... effecerunt f-iorem.