- F.
- Th.
- S.
I.
wymowny, mający dar
słowa, biegły w mówieniu;
eloquens,
dicendi peritus.
Constr.
a.
sq.
abl.
b.
sq.
in
c.
abl.
II.
sprawny, zdolny, skłonny do czegoś; sollers, propensus ad
aliquam rem
ŁASKI ComPriv fol. 150b : quis enim est tam f-e atque viuacis memorie, quis tanta ingenij aut dicendi polleat facultate.
DŁUG. Hist. I p. 263(= II p. 23 ed. nov.) : ut sunt ingenia humana ad levandam propriam culpam et ad sperandum meliora micioraque nimio plus f-a.